I'm a thinker, not a talker

Accounts

Newer posts are loading.

You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

February 18 2012

23:13

“ I'm reaching for the phone to call at 7:03
And on your machine I slur a plea for you to come home
But I know it's too late
And I should have given you a reason to stay ”

22:49

“ And if you feel just like a tourist in the city you were born
Then it's time to go
And define your destination
There's so many different places to call home ”

Reposted by

TangledUp

February 10 2012

23:05

Reposted from

boysinthisdayandage via

nikotyna

#
React

22:36

→ printed-ink.tumblr.com

Reposted from

celaeno via

pimpmyheart

#
React

21:13

Reposted from

undoing via

katarzyna

#
React

21:07

“ Mam nadzieję, że nikt z czytających tę książkę nie czuł się nigdy tak nieszczęśliwy jak Zuzanna i Łucja tej nocy; ale jeżeli ktoś z was przeżył kiedyś coś podobnego - jeśli płakał całą noc, aż zabrakło mu łez - to wie, że w końcu przychodzi pewien szczególny rodzaj spokoju. Człowiek czuje się tak, jakby już nic nigdy nie miało się zdarzyć. ”

— C. S. Lewis, Opowieści z Narnii, Lew, Czarownica i Stara Szafa

Reposted from

kropki via

cornflake-girl

#
React

21:06

Reposted from

teardrop via

ouvrant

#
React

21:04

“ Jestem strasznym nadwrażliwcem. Bycie nadwrażliwcem to chodzenie po cienkiej linie: jest euforia, czyli nagła radość z drobiazgów albo depresja, czyli załamanie i upadek. Niektóre rzeczy widzę trzy razy mocniej niż inni. Tak jak zauważam różne piękne sprawy, tak widzę syf, którego ludzie nie zauważają. Wrażliwość, która daje mi masę możliwości, musi ze mnie wyjść. Jak zaczynam ją w sobie kumulować, to jest źle. ”

Reposted from

poolun via

cornflake-girl

#
React

21:03

“ zostaw niedomknięte oczy
żeby łatwiej było wskoczyć
w zahibernowane myśli
te pierwsze uczucia zamrożone
samotne wieczory w zadymionych kinach
w sobotnie noce przełamana proza
zagubione części garderoby

chcę mocniej...
chcę mocniej...

zamknij oczy, wstrzymaj oddech
projekcja na drugiej stronie powiek
niech wykoleją się pociągi
spadną z nieba wszystkie ptaki

podaj mi rękę posmarowaną klejem
podłącz mnie do siebie
i nie myśl o tym, że
nie pasują wejścia ”

— Bruno Schulz, Zostaw

Reposted from

cudbezpowiek via

domitrz

#
React

21:01

→ feedproxy.google.com

Ocean of Emotion

Reposted from

weheartit via

domitrz

#
React

20:55

Reposted from

CocaineGirl via

cornflake-girl

#
React

20:50

“ "Był w niej stały, ogromny konflikt: równocześnie pragnęła domu i absolutnej wolności, chciała być dumną, że jest inna, że może robić co jej się podoba, i cierpiała z powodu osamotnienia i prozaicznej potrzeby, żeby miał ktoś podać jej szkalnkę herbaty (...) Dno. Wiecznie trzeba uciekać." ”

Reposted from